Aragogs Daglog

Dit is de webstek van Aragog en haar beessies
Hier komt (bijna) iedere dag een stukje over wat wij hier in Drenthe meemaken

Aragog leest:

De Celestijnse Belofte, James Redfield 

De Hand van de Duivel, Diana Gabaldon

Magic Chaos

Zoals altijd als Cassie bij me logeert, gaan we Magic spelen. Cassie en schoonzoon zijn zo'n beetje profs, die hebben ook veel toernooien gespeeld enz. Dochter is er ook heel erg goed in. En ik ben nog steeds een absolute beginneling. Ik vind het heel leuk om te doen, maar ik speel het maar zelden, alleen eigenlijk als Cassie bij me logeert en we dan samen naar de kids gaan.

Deze keer had Cassie zijn eigen collectie kaarten niet meegenomen, maar dat is geen enkel probleem: Schoonzoon heeft plenty decks. Zoveel en met zulke kostbare kaarten erin, dat zijn collectie zelfs apart verzekerd is! Ik speel altijd met een Zombie deck van hem, en altijd met dezelfde. Zie het pakje zwarte hoesjes met postbode-elastiekje eromheen. Omdat ik het maar weinig speel, en daarvan ken ik de kaarten inmiddels een beetje, en wat ze doen. En "mijn" zombie deck is best wel sterk ook :-)

Ronde 1 duurde lang, liep heel lekker en was zeer spannend. De uitslag:

• 1. cassie
• 2. aragog
• 3. dochter
• 4. schoonzoon

Idem met ronde 2. de uitslag daarvan was:

• 1. dochter
• 2. aragog
• 3. schoonzoon
• 4. cassie

Jawel, Aragog beide keren 2e! Ik mag dan een enorme beginner zijn vergeleken met de andere 3, maar het is ook een heel strategisch spel. Naast dat je moet weten wat iedere kaart kan doen, en die van je tegenstanders (omdat bij chaos ieder voor zich speelt en vaak zelfs ieder met een heel ander deck), is het ook een kwestie van geluk welke kaarten je hebt, en heel goed nadenken welke zet je doen wilt. En "mijn" zombie-deck kan best wel veel ;-)

Na 2 spellen hadden we allemaal een razende honger, en was het tijd voor de traditionele maaltijd:

Kaasfondue !!!!!

Lang geleden dat ik dat had. Eerder aten we altijd kaasfondue met verjaardagen, oud-en-nieuw, kerst enz. Maar nu dochter zo graag kookt eten we met kerst een 3-gangen menu, en mijn laatste 2 verjaardagen waren we niet thuis, maar uit. Maar als Cassie er is dan is kaasfondue nog altijd het vaste menu. Hij is vegetarisch, maar terwijl de rest van ons ook best wel heel veel van dieren houdt, houden we toch ook wel bijna net zo veel van een stukkie vlees bij het eten... Maar we lusten alle 4 ook graag kaas :-D

Alles (3 pakken kaasfondue) is schoon opgegaan, alleen was er nog een beetje over van de 3 stokbroden. Na het eten zei dochterlief dat ze op knappen stond, en dat geloofden we graag: het was te zien :-P

Tijd voor ronde 3. Weer chaos (dus ieder voor zich). Alleen maakte ik een goede kans om te winnen. Totdat dochter een kaart van haarzelf aan Cassie gaf om tegen mij te gebruiken, waardoor hij mij van tafel speelde! En dat terwijl ik hem zowel in ronde 2 gespaard had, als even eerder ook al in ronde 3. Ik had hem beide keren direct kunnen vermoorden, maar dat deed ik expres niet omdat voor hem het spel dan al heel vroeg uit was. En dan moest hij de rest van de tijd toekijken, en dat vond ik erg zielig ongezellig voor hem.

Dat dochter hem die kaart van haar gaf terwijl we chaos speelden, en dus niet in 2 teams, vond ik niet eerlijk. Nog minder fair vond ik het van Cassie dat ie die kaart ook nog van haar aannam, omdat ie donders goed wist dat ik hem al 2x ontzien had, om hem gezellig in het spel te houden...

• 1. cassie
• 2. dochter
• 3. aragog
• 4. schoonzoon

Bij ronde 4 koos dochter ook voor een zombie deck. En ze stelde voor om nu in teams te spelen: de beide heren tegen de beide dames. Ik heb dat geweigerd, omdat ik heel boos was over dat foefje in de vorige ronde. Heel duidelijk een actie van haar en Cassie samen om mij weg te werken, en dat vond ik niet lief!

Normaal probeer ik altijd om zoveel mogelijk schade aan schoonzoon toe te brengen. Dat hoort zo, als schoonmoeder zijnde, toch? Bovendien: Cassie logeert bij mij, en dochter is m'n kind. Dus schoonzoon is meestal mijn target *grijnz*

Nu was ik echter boos op Cassie omdat ie die kaart had aangenomen. Nog meer dan op dochter die hem die kaart aanbood. Zij kon daar niet echt iets aan doen, of zoals ze zelf zei: Jij en ik spelen altijd het gemeenst mam, we lijken op mekaar. Maar Cassie had die kaart ook kunnen weigeren, omdat hij heel goed wist dat ik hem 2x eerder gespaard had.

• 1. dochter
• 2. schoonzoon
• 3. aragog
• 4. cassie

De eindstand na 4 heel erg spannende spellen:

• 1. dochter 7 punten
• 2. cassie en aragog, elk 10 punten
• 3. schoonzoon 13 punten

Ik heb het toch lang niet slecht gedaan, voor iemand die van dit groepje het nog maar heel weinig gespeeld heeft, plus ik was natuurlijk ook nog verreweg de oudste! Vooral omdat schoonzoon onderaan eindigde, terwijl hij de meeste ervaring heeft van ons allemaal :-D 

Ook speelden we allemaal met decks van hem, die hij zelf dus het door-en-door kent, omdat ie ze zelf heeft samengesteld, en F. kent de abilities van echt elke kaart uit zijn hoofd. Moet ik steeds alles lezen wat er op een kaart staat, schoonzoon ziet aan het plaatje vanaf grote afstand al direct welke kaart dat is, en weet dan ook gelijk wat die doet. (sorry F....) hihihihihihihi

En de volgende keer doe ik echt niet meer aardig, maar maak ik direct af die ik af kan maken, ongeacht wie het is. Als ik in die 3e ronde Cas gelijk afgemaakt had toen ik het kon, was hij 4e geworden ipv 1e :-PP

Cassie was Here

Vrijdagmiddag een stuk later dan gepland kwam Cassie hier aan. Hij had nogal een siteseeing gedaan, o.a. 3 rondjes Veluwe, lol. Tijd om een hapje te gaan eten ergens was er niet meer, dus hebben we maar patat opgehaald. 's Avonds had hij een 40-jarig bruiloftsfeest in Zwartemeer, terwijl ik heb zitten stambomen. Toen hij weer terug was hebben we nog heel gezellig een uurtje bijgepraat.

Zaterdagochtend was het tijd voor de beestjes. Ik heb weer 2 mannenguppen gevangen voor schoonzoon om later mee te nemen, terwijl Cassie de nageltjes van Blixem onder handen nam:

Dat was weer heel erg nodig, ja ik weet het. Maar dochter en ik vinden het dood-eng om te doen, dus stellen we het steeds maar uit. Eerder kon ik daarvoor eens per jaar terecht bij de plaatselijke dierenwinkel, maar sinds het vriendelijke personeel daar weg is kan dat helaas niet meer. Sindsdien koop ik daar natuurlijk ook niets meer ;-)

Terwijl Blixem's nagels naarmate hij ouder wordt steeds sneller groeien. Was eerst eens per jaar zat voldoende, volgens Cassie moet het nu toch echt wel elke 2 maanden :-(

En hij heeft er verstand van, want hij rijdt op de dierenambulance en werkt bij het dierenasiel te Zandvoort. Zie ook zijn blog, de link staat hier wel, in de linkerkantlijn.

Toen we zaterdagmiddag aankwamen bij dochterlief, had ze 2 verrassingen. De eerste zagen we meteen toen ze de deur opendeed: knalrood haar! En het staat haar geweldig. Met haar eigen blonde kleur zag ze de laatste tijd erg bleek en pipsjes, maar van deze kleur is ze helemaal opgefleurd! Zelfs haar gezicht lijkt weer wat voller. Want naarmate Kruimeltje groeit, zie ik haar zelf steeds bleker en dunner worden. Behalve haar buikje natuurlijk, die ziet eruit of ie op springen staat, lol. Geweldige keuze die kleur, ze fleurt er helemaal van op :-D

Verrassing nr 2 was TIPSY! Een enorm fluffy konijntje van 9 weken oud. Nu snapte ik ineens waarom ze van de week belde met: Mam, is die cavia van jou al dood? Want ze had een hok nodig, maar ze kon er gelukkig eentje lenen van vrienden. Dochter heeft al een bouwtekening gemaakt voor een mooie buitenren als het straks weer mooi weer wordt. Natuurlijk gaat ze die zelf maken, klusser dat ze is ;-)

Tipsy is zo zacht dat je het nieteens voelt als je haar aait. En ze is mega tam, nu al, zelfs voor een konijn. De poezen wennen ook al aan haar. Esprit is nog een beetje bang voor haar, maar Malin begint echt al vriendjes met haar te worden. Aangezien Tipsy een tikkie langharig is, zal ze geborsteld moeten worden. Maar dochter hoopt dat Malin tzt die taak op zich gaat nemen, door haar geregeld te wassen. Malin is erg lief en zorgzaam: die waste Hyper ook toen die op het laatst zo ziek was dat ie het zelf niet meer deed...

Toen ik zei dat ook Tipsy haar nageltjes geknipt zullen moeten worden zei ze: Oh, maar dat doet Maus dan wel. Die heeft het zusje van Tipsy, plus een al veel ouder groot konijn, en die durft dat wel . Blixem's mijn probleem dus ook opgelost: Ik ga proberen of Maus ook eens per 2 maanden Blixem zijn nagels wil bijhouden. Hij woont vlakbij dochter, dus dan kan ik na afloop bij haar langsgaan om Blixem en Tipsy met elkaar kennis te laten maken :-D

We fantaseerden al wat de jonkies zouden worden van mijn mannetje Blixem en haar vrouwtje Tipsy: Een huppelende cavia met grote flaporen?

Vanochtend heeft Cosmo weer urenlang bij Cassie op schoot gelegen. Cosmo is echt een allemansvriend, en doet niets liever dan bij mijn bezoek op schoot liggen. Vrijdag echter kwam Breezer ook direct naar hem toe, en ze liet zich meteen door hem aaien. Dat is echt bijzonder. Misschien herkende ze hem nog? Hij is hier natuurlijk al vaker geweest, maar de laatste keer was toch al wel een 1,5 a 2 jaar geleden... Of ze voelt aan dat Cassie een echte dierenliefhebber is ;-)

Tegen 2 uur vanmiddag is Cassie weer weggegaan. Even nog bij kennissen langs hier in de buurt en dan hopelijk in een rechte lijn terug naar huis. Want de Veluwe daar heeft ie op de heenreis al wel plenty van gezien, hihi.

Over de rest van de zaterdag schrijf ik zo meteen een aparte blog.

1908, 1909, en de afgelopen week

Zojuist heb ik Geboorten Eenrum 1909 af gekregen, en zelfs nog ruim voor de deadline! Het boek dat ik hier heb (zie foto boven) gaat t/m 1912, en daar ga ik nu gewoon mee verder, hoewel dat pas de komende jaren gepubliceerd mag worden: geboortes moeten 100 jaar geleden zijn voor ze openbaar mogen worden gemaakt. Maar dan is dat alvast klaar, en zit ik over een paar jaar niet weer met een deadline ;-)

Foto boven: Een screenshot van m'n pc. In het RAG programma (bovenaan) voer ik de gegevens in voor het archief. Daaronder heb ik dan mijn genealogieprogramma (Pro-Gen) staan, waar ik alles tegelijk ook in zet. Allebei DOS-programma's, dus dat bijt mekaar niet. Het merendeel van de inwoners van Eenrum ooit is wel ergens familie van mij, of van ex. En door het zo dubbel in te voeren heb ik uiteindelijk heel Eenrum ooit in mijn bestand staan. Het kost me natuurlijk ook dubbel zoveel tijd, maar dan heb je ook wat :-D

Boven: dit is één akte, een kindje van Anje Voos: Zij was een zusje van mijn overgrootvader Jacobus Voos (opa Kobus). Op elke opengeslagen pagina staan 4 zulke aktes, en in 1909 werden er totaal 68 babietjes geboren in de hele gemeente Eenrum (Eenrum, Westernieland, Pieterburen, Broek, Wierhuizen). Het is soms wat gepuzzel om het handschrift te ontcijferen, maar dat gaat al stukken beter dan bij het begin, vanaf 1811. Toen waren er nog geen voorgedrukte aktes, en was alles dus handgeschreven. En soms heel moeilijk te ontcijferen, met behulp van een felle lamp erboven en een vergrootglas.

Vorig weekend heb ik weer gewerkt, zoals altijd. Of dit nu expres is weet ik niet, maar bovenstaand bord kijk ik naar als ik achter de kassa zit. Zondagmiddag wist ik het antwoord erop wel, maar daar schiet ik toch niets mee op, lol.

Dit weekend ben ik es een keertje vrij. Komt zelden voor, maar toen ik pasgeleden invallen moest voor een zieke collega heb ik daarbij bedongen dat ik in ruil daarvoor dit hele weekend vrij kreeg. En aangezien er toen verder niemand anders werken kon dan ik werd dat natuurlijk ingewilligd :-D

Morgenmiddag komt Cassie hier, en hij blijft het hele weekend logeren, gezellig! Zaterdag gaan we samen naar dochter & schoonzoon, waar vast ook wel weer een blog van komt.

Natuurlijk is er ook deze week weer geverfd, maar slechts een klein stukje. Dat mag ik hier niet laten zien, want die kleur moet nog even geheim blijven :-P

Daarna moesten we verder met een andere kleur, waarvan ik zeker wist dat ik daar nog een emmer muurverf van had, maar hoe ik ook zocht, nergens te vinden! We hebben toen maar alles verder afgeplakt wat nog afgeplakt moest worden. Die ontbrekende kleur wordt volgende week gekocht, en dan is het kamertje binnenkort wel klaar :-)

En verder is het vandaag exact 21 jaar geleden dat dochterlief voor het eerst een paar stapjes los liep, en tevens de verjaardag van mijn lievelingsoma, die werd geboren in 1899...

Ledikantje

We moeten nu toch echt voort maken met verven! Want de inrichting voor Kruimeltje's logeerkamertje heb ik nu ook al in huis :-D

Vandaag kwam Marlies langs, die me Noa's ledikantje gaf. Compleet met matrasje, dekbed + hoes, 2 onderlakens, en zelfs enkele zomer- en winter slaapzakken, in verschillende maten. Want kleine Noa krijgt nu al een "echt" bed! Kleine hummeltjes worden zo snel groot...

Het ledikantje vind ik nog harstikke mooi ook. Het is van blank hout, net als de grote kast die ik zelf al voor het kamertje heb. En dan zelfs al dat beddengoed er nog bij, helemaal super!

Toen ik het dochter vertelde aan de telefoon zei ze: Mam, jij hebt genoeg aan één zomer- en één winterslaapzak, ik wil de anderen dan wel... Ze heeft natuurlijk helemaal gelijk, want zij kan er straks wel wat meer gebruiken dan de 2 die ze zelf gekocht heeft.

Marlies, nogmaals onwijs bedankt, ik ben er echt heel erg blij mee! En als je nog meer spulletjes weg wilt doen dan houden wij ons aanbevolen *lol* 

PS: Ik kom je binnenkort wel een mooi bloemetje brengen hoor ;-)

PS2: Volgend weekend komt Cassie gezellig weer es bij me logeren. Ik vraag me nu zomaar ineens af of die misschien ook goed is in verven *grijnz*

The Husband Store

A store that sells new husbands opened in New York City, where a woman may go in to this store and choose a husband. The instructions at the entrance are as follows:

You may visit this store ONLY ONCE! There are six floors and the value of the products increase as the shopper ascends the flights. The shopper may choose any item from a particular floor, or may choose to go up to the next floor, but cannot go back down except to exit the building!

A woman went to the Husband Store to find a husband:

On the first floor the sign on the door reads:

Floor 1 - These men have jobs

She is intrigued, but continues on up to the second floor, where the sign reads:

Floor 2 - These men have jobs and love kids.

"That's nice," she thinks, "but I want more." So she continues upward.

The third floor sign reads:

Floor 3 - These men have jobs, love kids, and are extremely good looking.

"Wow," she thinks, but feels compelled to keep going.

She goes to the fourth floor where the sign reads:

Floor 4 - These men have jobs, love kids, are drop-dead handsome, and help with housework.

"Oh, mercy me!" she exclaims, "I can hardly stand it!"

Still, she continues on to the fifth floor, and the sign reads:

Floor 5 - These men have jobs, love kids, are drop-dead handsome, help with housework, are great cooks, and are extremely romantic.

She is so tempted to stay, but she proceeds up to the sixth floor, where the sign reads:

Floor 6 - You are visitor 31,456,012 to this floor. There are no men on this floor. This floor exists solely as proof that women are impossible to please. Thank you for shopping at the Husband Store.

PLEASE NOTE:

To avoid gender bias charges, the store owner has also opened a New Wife store just across the street.

The first floor has wives that love sex.

The second floor has wives that love sex, have money, and like beer.

The third, fourth, fifth and sixth floors have never been visited.

OnderWaterWereldje

Mijn nieuwe aquarium (b)leek dus lek. Vandaag kwamen de kids om weer verder te gaan met het verven van Kruimeltje's logeerkamertje. Allereerst keek dochter eens naar het lekke aquarium: Kijk es mam, als ik met mijn vinger over de bodem ga wordt de lekkage groter! Oftewel: Hij was helemaal niet lek! Er stond een plasje water op de bodem, en dat reflecteerde op het witte glimmende plastic dat ik eronder gelegd had. Dat plastic eronder was, na verschuiven van het aquarium, kurkdroog!

Jasper, die hem gemaakt heeft, had haar gister al een sms gestuurd: Is ie nog steeds lek? lol

Dit ziet er toch echt uit alsof er water onder de glasplaat staat ???

Dus we zijn meteen in de auto gestapt, dochter in haar verfkleren, lol, om spulletjes te gaan ophalen. Weer naar Jumper toe natuurlijk, waar ik gister al had gekeken en geshopt.

Natuurlijk deed dochterlief al het leuke inrichtwerk, en dat mocht ze ook. Zij is een leeuw van sterrenbeeld, en die nemen van nature altijd de leiding. Schoonzoon en ik weten dan niet zo goed hoe en waar te beginnen. En heb ik dan een groot gebrek aan geduld, zij kan niet delegeren :-P

Boven: Het totaalplaatje

Inmiddels is het aquarium nu helemaal ingericht, en gevuld met water, en werkt alles (verwarming, pomp, luchtfilter en verlichting). Het technische gedeelte dankzij schoonzoon natuurlijk! De visjes moeten nog even wachten tot ze erin mogen. Eerst het water op temperatuur laten komen, en de nieuwe plantjes goed laten wortelen enz.

De achter- en zijwanden zijn van heel mooi rots, gemaakt door Jasper. Op de bodem hebben we een laag substraat, met daarbovenop fijn zwart grind. De kleuren van mijn guppen komen tegen zo'n zwarte achtergrond vast heel mooi uit.

In het midden wilde ik graag, als blikvanger, iets van een verzonken ruine, of een soortement brug. Maar dat soort gipsen ornamenten is heel erg duur :-(

We vonden bij Jumper een paar dozen met mooie natuurstenen, en daar ging dochter mee op de grond zitten schuiven en uitproberen. Tot ze van echte stenen een mooie brug gevormd had. En ik vond één steen met gaten erin erg mooi, dus die namen we ook. Allemaal puur natuur, en goedkoper dan al dat nepspul ;-)

Speciaal voor mijn mooie gatensteen kochten we een mini-varentje, zie foto boven.

Achter de "brug" staan rode plantjes, en op de voorgrond een paar miniatuur lichtgroene bodembedekkers, die prachtig uitkomen tegen het zwarte grind!

Dochter vertelde dat ze van de week bij Pets Place een waarschuwingsbord had gezien, dat ze heel leuk vond voor in een aquarium. We hebben nogal dezelfde smaak humor, en dus zochten (en vonden) we datzelfde bord bij Jumper: Caution: Wet Floor... lolllll. Past natuurlijk helemaal niet in zo'n natuurlijke onderwaterwereld, maar wij beiden vinden dat dit bord het geheel net even "af" maakt :-D

Over een paar daagjes mag alvast één van mijn nieuwe gele appelslakken het nieuwe aquarium in. Die kleuren heel mooi bij het waarschuwingsbord, hihi. En als alles goed ingedraaid is, mogen er langzaam aan een paar guppies in. Allereerst mijn mooie mannetje, met de mooiste 2 a 3 vrouwen. En zo te zien worden de foto's in dit nieuwe echt glazen aquarium een stuk mooier dan die ik maakte van de visjes in mijn beetje wazige plastic bakje :-)

Appelslakken

Mijn mooie grote "nieuwe" aquarium kan ik helaas nog niet inrichten, hij lijkt linksachter een tikkie lek te zijn. Daarvoor moet Jasper langskomen, maar die werkt deze week middag en avond, dus wordt dat vast niet eerder dan zaterdag, snik! Volgens dochter gaat ie voor mij echt geen vrije dag nemen, grijnz. Door het schoonmaken zat er een bodempje water in, en omdat ie nog helemaal leeg is, zie ik onder de glazen bodem een klein plasje water staan. Maar goed dat ik er plastic lampekap-aslan onder heb liggen!

Wel ben ik vandaag alvast wat aan het shoppen geweest voor noodzakelijke spulletjes. Ik heb een filter gekocht, een luchtpompje, en voedingsbodem voor planten. Dus als ie eenmaal echt waterdicht is kan ik er alvast een bodem in doen, en water natuurlijk (lol), en daarna dan plantjes uitkiezen :-)

Ik kreeg een tip dat de plaatselijke Jumper veel heeft op het gebied van aquaria. Ik kom daar nooit. De dierenwinkels die ik hier ken, plus Intratuin, verkopen niet veel meer dan goudvissen, waterpest en het meest gangbare voer e.d. En inderdaad, bij Jumper keek ik m'n ogen uit! Ze hebben ook heel erg veel verschillende plantjes, dus daar ga ik vast wel slagen. Tropische vissen hebben ze ook in overvloed, maar die heb ik zelf al wel, want ik hou het gewoon bij de guppies :-D

Verder staat er op mijn verlanglijstje als blikvanger een mooie "stenen" brug, of een gezonken kasteeltje of iets dergelijks, maar wat zijn die duur!!! dat wordt 'm dus ff niet...

Wat ik er wel heel graag in wilde was een mooie appelslak, of 2. Die eten restjes eten op, algen, vergane plantenresten enz. De planten zelf blijven ze af, maar heel lekker vinden ze wel zo nu en dan een stukje komkommer, gekookte broccoli, sla, enz. Een groot voordeel is dat ze zichzelf niet zo vermeerderen als andere slakken, want voor appelslakkenbabietjes heb je een mannetje en een vrouwtje nodig, terwijl de meeste andere slakken hermafrodiet (= tweeslachtig) zijn. Hermafrodiet is één van de woorden waar dochter en ik elkaar geregeld mee uitschelden (naast kaalgeplukte kip), naar Huizinga's Adriaan en Olivier :-)

Verder hebben appelslakken erg mooie kleurtjes, en worden ze flink groot, zeker een 5 cm als ze volwassen zijn. Oh ja, ze schijnen ook nog es de eitjes op te eten van die kleine slakjes waar je snel een plaag van hebt in je aquarium, ook mooi meegenomen!

Normaal kosten ze in de dierenwinkel, als je ze al vindt, 3 euro per stuk. Via Marktplaats vond ik iemand in Emmen die jonkies te koop had voor 50 cent per stuk. Ik heb vanmiddag 2 opgehaald van ongeveer 1,5 cm groot. En per ongeluk is er nog een heel klein minietje meegekomen, maar dat vond ik niet erg, hihi.

Die 2,5 die nu in mijn kleine bakkie wonen zijn knalgeel (zie foto's). Ik heb er expres niet meer genomen, hoewel ik er best nog een paar zou willen, maar dan graag ook andere kleuren. Je hebt ze ook in o.a. wit, blauw, groen en paars. Vooral een paarse erbij lijkt me heel leuk! Ik wacht gewoon rustig af tot ik die ook es ergens tegenkom.

En nu is het wachten dan op iemand die het lekken verhelpt, zucht. Ik heb veel eigenschappen, zowel goede als slechte, maar geduld zit daar helaas niet bij *diepe zucht*. Dus nu maar even flink veel geboorteaktes invoeren zodat het sneller zaterdag wordt ;-)

Stelletje Gekken !!!

Gister vroeg dochterlief op skype: Mam, moet je morgen ook werken? Nee hoor, ik denk dat ik de hele dag wel thuis ben (ik dacht: die komt weer verven). Vanochtend telefoon: Mam, ben je thuis? Tuurlijk wel. Ik ben eigenlijk, als ik niet werk, altijd wel 's ochtends thuis. Maar normaal komen ze gewoon langs, en mocht ik er niet zijn dan is schoonma er wel (meestal). Ik vond het een tikkie vreemd. Toen ze aanbelden (ze heeft zelf een sleutel!) zag ik waar al dat gedoe voor was:

Samen droegen ze een mega groot loeizwaar Aquarium!!! Een hele echte, en van glas :-D

Boven: Daar begon ik mee in september, met een paar babyguppies. Die vond ik zo leuk, dat ik een maand later via Marktplaats een klein "echt" aquariumpje kocht, onder:

De kids hadden allang door dat ik het echt heel erg leuk vind. Elke dag zit ik een poos naar m'n guppies te kijken, en nu de kleintjes groter groeien wordt het een beetje veel in dat kleine bakje. Het is zo leuk om te zien hoe miniguppen langzaam groter groeien en kleurtjes krijgen. Elke keer weer een verrassing wat het wordt.

Inmiddels was ik ook al lid geworden van een guppenforum, en als er weer een gup wat kleur krijgt, zoek ik op internet uit hoe die kleur genoemd wordt. De 2 rode mannen bv die ze laatst van me kregen heten red tuxedo. Daar wor ik wat mee geplaagd, want: Mam, dat zijn gewoon guppen hoor. Maar nu de vijver al maanden dichtgevroren is, heb ik heel veel lol aan m'n "binnenhuisvijvertje" :-)

Toen ik dochter laatst naar huis bracht, moesten we even langs een dierenwinkel. Daar stond een aquarium dat een slag groter was dan mijn bakje, ze vroegen er 50 euro voor. Denk er eerst nog maar even over na, zei dochter... Achteraf waren ze toen al stiekum bezig een grotere voor me te "regelen"!!!

En nu bezit ik dan zomaar ineens een heel echt aquarium, circa 75 liter! Hij is ruim 80 cm lang, 31 diep en 42 cm hoog. Met verwarming en verlichting. Alleen een pomp moet ik zelf nog aanschaffen. En natuurlijk veel mooie plantjes. En een algenetertje, en een appelslak... Hij is flink smerig, dus eerst heel goed schoonmaken, dan mooi inrichten, en als alles klaar is mogen m'n guppies verhuizen. Ik denk wel dat ik de kleine bak ook hou, bv voor mini-babietjes :-)

Overal is aan gedacht: Hij past heel mooi op de dekenkist waar ik naast zit achter de pc. Die is zat groot en stevig genoeg, en als ik dan achter de pc zit, kan ik m'n vissies de hele tijd zien. Ook zit daar een dubbel stopcontact. Alleen moet Frasers Ridge ervoor verhuizen, maar daar vind ik ook wel weer een plekkie voor.

Wat deze bak extra mooi maakt, is de "rotswand" achter en aan de zijkanten. Zelfgemaakt door vriend Jasper, waar dit aquarium vandaan komt. Hij knapt nu en dan oude aquariums op, maakt er o.a. zo'n prachtige achterwand in, en dan verkoopt ie ze weer door. Deze was van hemzelf, zijn vissen zijn naar een andere bak verhuisd.

Jasper wist dat de kids het oude terrarium van de wateragamen over hadden, dat stond in de schuur. Dat wilde hij erg graag hebben, maar de agamen gaan daar altijd eventjes in als hun nieuwe verblijf schoongemaakt wordt. Dat oude grote terrarium is nu met hem geruild voor een kleintje, waar ze ook best even in kunnen wachten tot ze terug kunnen. En voor dit grote aquarium voor mij!

Ingebouwde verwarming

Iedereen dus blij, een win-win situatie :-)

• De kinders zijn dat grote ding kwijt voor een veel kleinere, scheelt een hoop ruimte
• Jasper heeft nu een groot terrarium wat hij heel graag wilde
• En ik heb nu een groot aquarium

En ach @ Sabine: dat grote terrarium in huis wen je vast ook wel weer aan, lol.

Nu gaat m'n pc uit, en ga ik beginnen hem eerst 's helemaal mooi schoon te maken :-D

De vooruitgang, die hou je niet tegen...

Wim Kan zei ooit in een oudejaarsconference: Dat is de vooruitgang, en die hou je niet tegen. Wil iedereen die de vooruitgang tegen wil houden, nu zijn vinger opsteken?

Ik heb daar destijds erg om gelachen, maar ergens zit er natuurlijk wel iets van waarheid in...

Dochterlief was vandaag een beetje chagrijnig. Gisteravond kwam ze op een feestje iemand tegen die ze al minstens een half jaar niet meer gezien had. Toen ze begon te vertellen wat ze zoal meegemaakt had in die tijd, bleek dat die kennis alles allang wist. Via Hyves, Facebook, Twitter, Weblogs enzovoorts. Van gezamenlijke vrienden en kennissen, (oud-)klasgenoten, familie en noem maar op.

Vroeger woonden al je vrienden en je hele familie gewoon gezellig je hele leven lang vlakbij je, in het zelfde dorp, of in een dorpje iets verderop. En kwam je iedereen geregeld tegen. Tijdens je werk, op verjaardagen, visites en bij een vereniging waar je lid van was. Tegenwoordig woont iedereen veel meer verspreid. Als je dan iets wilt delen: nieuws, foto's, dan is internet toch ideaal. In plaats van -tig keer hetzelfde verhaal te vertellen via de telefoon of een brief, blijft iedereen nu op de hoogte van alles en nog wat via Internet.

Ik schrijf graag een weblog, net zoals ik vroeger altijd een handgeschreven dagboek bijhield. Je schrijft dingen van je af, kunt soms beter relativeren nadat je je gedachten op hebt geschreven. En later nog eens dingen teruglezen. Mensen die je kennen en die je niet elke dag ziet, mede vanwege het veel verspreider wonen tegenwoordig, blijven zo op de hoogte van allerlei wel en wee, zonder dat je tientallen keren hetzelfde hoeft te vertellen per ouderwetse brief of telefoon.

Zowel dochter, schoonzoon als zoon hebben een tijd geleden hun Hyvespagina's opgezegd, en ze hebben geen Facebook, geen Weblog en ook geen Twitter, want:

Dan krijg je weer normaal sociaal contact en conversaties en al die ouderwetse dingen. Merkte 't echt gister, was gewoon erg: zolang er geen tv aanstond of een spel gespeeld werd was iedereen gewoon stil, niemand had meer wat te zeggen... Ik vertel 't gewoon liever persoonlijk, dan kan ik ook reacties horen en zien ipv lezen. Dat vind ik gewoon leuker. Daarom ben ik ook bij Hyves weg, mja blijkbaar staat mijn hele leven evengoed al wel op anderen hun Hyves ...

En ja, daar heeft ze best wel een punt denk ik. Maar toch, willen we dan de vooruitgang tegenhouden? Wie steekt daar z'n vinger voor op?

Of wordt het in de toekomst de gewoonte om niets meer via het internet openbaar te maken, en gewoon weer ouderwets mensen op te zoeken, of te bellen, of een ouderwetse brief te schrijven als je iets meegemaakt hebt, iets nieuws te vertellen hebt?

1906, 1907, 1908...

Sinds ruim een week ben ik weer druk bezig met het invoeren van geboorteaktes Eenrum, voor het Rijksarchief Groningen. Die worden tzt gepubliceerd op zowel www.genlias.nl als op www.allegroningers.nl.

Sinds deze week staan nu alle geboorteakten van alle groningse gemeenten, 1811 – 1905 op AlleGroningers. (aldus mijn contactpersoon bij het archief)

Geboorteaktes mogen pas na 100 jaar openbaar worden gemaakt, en toegankelijk worden ze telkens per 10 jaar. De copies die ik hier nu heb zijn van 1903 - 1912. Dus wat ik nu invoer blijft waarschijnlijk nog wat jaartjes op de plank liggen, maar klaar is klaar ;-)

Elke akte die ik invoer, voer ik direct ook altijd in in mijn eigen genealogieprogramma, Pro-Gen. Dubbel werk, maar zo krijg ik een zeer compleet beeld van iedereen die ooit in de voormalige gemeente Eenrum heeft geleefd (= Eenrum, Pieterburen, Westernieland, Broek en Wierhuizen). En veel ervan is familie van mij.

Het aantal geboortes verschilt natuurlijk van jaar tot jaar. Van de week heb ik 1906 kunnen afronden (bijna 80 aktes), vandaag heb ik 1907 afgemaakt en opgestuurd (iets meer dan 60 geboortes). En ben ik gelijk verder gegaan met 1908, die over een paar dagen ook wel af is. Vooral als het alweer flink winter wordt zoals voorspeld, want dan blijf ik de hele week weer lekker warm binnen ;-)

Gelukkig doet m'n arme arm niet zeer als ik zit te tikken, dus die kan zo ook mooi beter worden :-D

Zo sneu... :-(

Dinsdag toen ik Jazzpoes dood vond, waren de kids hun "nieuwe" auto aan het ophalen. Een 4-deurs (want handig voor een autostoeltje straks) donkergroene Suzuki Baleno. Sinds de Alfa Romeo naar de sloop moest hadden ze alleen fietsen en een scooter, maar da's niet zo handig als je tamelijk zwanger bent, en al helemaal niet als de kleine er straks is.

Van centjes die ze plotseling en onverwacht van de Belasting terugkregen konden ze net deze auto betalen. Ex is meegeweest (die heeft erg veel verstand van auto's), en die zei dat ze hier vast wel 2, en misschien zelfs wel 3 jaar, mee verder konden... Er is maandag een nieuwe APK op gekomen, dus ook dat was alvast voor een heel jaar geregeld. Ze waren er heel erg blij mee, en de afgelopen dagen is de auto van binnen en buiten helemaal gepoetst. Ze hebben zelfs al even geoefend met de maxicosi erin en eruit zetten.

Vanmiddag toen het op het werk eventjes rustig was belde ik dochter, gewoon even voor de gezelligheid. Ze begon meteen met: Alles is goed met ons alle 3 hoor mam, wij mankeren echt helemaal niets! Dit omdat ze me in het verleden nogal eens belde met Ik heb heel slecht nieuws, of: Ik mag eigenlijk niet bellen, dus even snel, want ik lig in het ziekenhuis... lol

Dinsdag dus nieuwe auto gekocht, en vandaag zijn ze van achteren aangereden! Vlakbij huis stonden ze te wachten tot ze een straat op konden draaien toen iemand die net even naar links zat te kijken, volop achter ze in reed. Inderdaad goddank dat ze zelf niets hebben. Maar wel is de hele achterbumper stuk, en de kofferbak gaat open met een harde knal. Vooral dat laatste baart zorgen :-(

De tegenpartij is wel verzekerd, en ze heeft naam en kenteken enz genoteerd, en foto's gemaakt. Schadeformulier invullen kan pas volgende week, want vanwege dinsdag pas gekocht (en verzekerd) hebben ze de groene kaart nog nieteens binnen.

Dochter had al op internet gekeken: als de auto total loss verklaard wordt, en ze dus alleen de dagwaarde krijgen, dan krijgen ze van de verzekering minder terug dan ze er 4 dagen geleden voor betaald hebben. En vind dan ook maar es weer een auto voor dat geld die ook weer een jaar of 2 (of 3) mee kan...

2009 was al niet zo'n erg leuk jaar, maar 2010 mag van mij nu al wel weer afgelopen zijn, het jaar is pas 23 dagen oud, maar het is alleen maar pech tot nu toe. Bevroren regenpijp en lekkage, Jazz dood, en nu dit weer :-(

Update Au Arm

Die doet nog steeds flink zeer en de elleboog is wat stijfjes. Klein blauw plekje langs ader werd een grote langwerpige donkerblauwe plek langs ader. En de onderkant van mijn arm boven en onder de elleboog (een gebied van zo'n 15 cm lang) is nu helemaal pimpelpaars, rood, blauw en geel. De arm is wat dikker en harder dan normaal, en heeft zo'n beetje alle kleuren van de regenboog sinds gisteravond. Terwijl het donderdagmiddag al gebeurd is :-(

Zondag foto gemaakt

Zo te zien zal het naderhand nog flink hebben gebloed van binnen, en in bed zal 's nachts dat bloed wel naar beneden gezakt zijn, vandaar dat juist de onderkant van mijn arm zo vrolijk gekleurd is, lol.

Foto zondag

Vandaag ben ik wel gaan werken, maar na een uurtje of 2 heb ik de baas gebeld dat ik niets meer ging bijvullen. Ik meldde me niet ziek (daar wordt ie niet vrolijk van op zaterdagmiddag), maar behalve klanten helpen heb ik zo weinig mogelijk gedaan. En ondanks dat heb ik nu zeer moeie armen en schouders. Mijn linkerarm deed meer dan normaal, en de rechter wou alleen maar rusten :-(

Morgen vrij, dus nu maar een paar daagjes rustig aan doen. En nooit weer mijn arm gebruiken terwijl er een naald in zit !!! lol

Au arm

Mijn rechterarm doet nogal zeer, aan de binnenkant van mijn elleboog en vlak daarboven. Dat is geheel mijn eigen schuld (of de schuld van dochter?).

Gister ging ik weer eens bloed doneren, dochter wist dat. Terwijl ik daar lag op een soortement brancard, met mijn rechterarm op een steun, met een flinke naald erin waardoor het bloed via een slangetje in een zakje stroomde, ging mijn mobieltje. Die zat in mijn tas, en die hing links van me.

Het lukte me niet helemaal om de tas met m'n linkerhand te pakken, en dus hielp m'n rechter eventjes mee. Op het moment dat ik mobieltje te pakken had, en opnam, begon het paaltje naast mij driftig te piepen, en het rode lampje erbovenaan begon te knipperen.

Eén van de artsen kwam gelijk toegesneld op het geknipper en gepiep, en riep: Wat doe je nou, je hebt een naald in je arm! In mijn oor zei dochter: wat is nou belangrijker, je dochter of een naald... lol. Terwijl ik met dochter praatte, haalde de arts de naald uit mijn arm en verbond die, het bleek dat het zakje ook net al vol was :-)

Na een cup-a-soup kon ik weer gaan. Even snel wat boodschappen en toen naar huis, waar de kids op me wachtten. Mijn arm deed een beetje zeer, en dat heb ik eigenlijk nooit. Dochter: Daar kies je zelf voor mam, mijn hobby zou het niet wezen...

Een paar uur later begon het flink zeer te doen, de binnenkant van mijn elleboog werd stijf, en een stuk bovenarm daarboven voelt alsof er een enorme blauwe plek zit. Waarschijnlijk zit die bloeduitstorting binnenin, want aan de buitenkant zie ik alleen een klein blauw plekje, langs de ader die daar loopt. De naald zal me vanbinnen wel ergens lek geprikt hebben, buiten de ader waar ie netjes in hoorde te zitten. Eigen schuld dikke bult natuurlijk, normaal kan het verband er na een paar uurtjes af en heb ik nergens meer last van.

Morgen werken, en dan maar flink diclofenac slikken. Dat heb ik toch al voor mijn hand, en dat zal hier ook wel voor helpen. En over een paar daagjes is het wel weer over. Volgende keer mobieltje maar gelijk op m'n schoot leggen voor de naald erin gaat ;-)

Waarvoor ze nu belde? Ze waren hierheen gereden in nieuwe auto, en toen waren allebei de moeders niet thuis. Dat hadden ze kunnen weten, maar kennelijk hoort een moeder altijd thuis te zijn, ook als de kinders allang de deur uit zijn, lol. Ze zijn eerst naar schoonma haar huis gegaan, want die heeft had energydrink in de koelkast, en toen naar dat van mij. Het werd nog even heel gezellig (ik had met de boodschappen ook energydrink meegenomen).

Rab C. Nesbitt

Een schotse comedy serie. Op youtube vind je veel van de oude afleveringen terug, vaak zijn ze daar dan in meerdere delen (2 of 3) geplaatst.

Rab is professioneel werkloos, zijn dagelijkse bezigheid is voornamelijk drinken en in de pub rondhangen. Hij heeft een vrouw en 2 zoons, en nogal wat gelijkgestemde kameraden. De serie speelt zich af in Glasgow.

Zie ook Wikipedia: Rab C. Nesbitt is a Scottish sitcom which began in 1988. Produced by BBC Scotland, it starred Gregor Fisher as an alcoholic Glaswegian who believed unemployment was the life for him. He was originally a regular in the BBC 2 sketch series Naked Video (1986-1990).

The pilot, made for BBC Scotland in 1988, a Christmas special entitled Rab C Nesbitt's Seasonal Greet, repeated on the network the following year. The first series began on 27 September 1990 and continued for seven more, ending on 18 June 1999 and returning with a one-off special on 23 December 2008.

Vanavond, en de komende donderdagen, begint er een heel nieuwe serie, op BBC 2, om half 11. Inmiddels jaren later, maar met dezelfde hoofdpersonen. Inmiddels is Rab van de drank af, en opa geworden. De verwachtingen zijn hooggespannen... Ik ga straks zeker kijken!!!

Offski, eentje die ik heel erg leuk vind:

Deel 2 van Offski:

en deel 3:

Work, ook al zo leuk :-)

When Rab returns home from the butchers after three days he discovers that Mary has had enough of him and moves out, as do her sons and much to his horror he discovers he has to get a job otherwise his money gets stopped.

Work, deel 2:

Het Glaswegian accent zal even wennen zijn misschien, maar vin je het leuk, zoek dan es op youtube naar Rab C. Nesbitt voor nog veel meer. En kijk de komende donderdagavonden om half 11 naar BBC 2, voor de geheel nieuwe serie !!!

RIP Jazzpoes

Zo vond ik hem vanmorgen, pal naast het kattenluikje. Overduidelijk overleden, maar er was nergens een verwonding te zien. Misschien een hartaanval, of van het dak gevallen? In ieder geval had het geen enkele zin meer om nog met hem naar een dierenarts te gaan :-(

Gisteravond was ie er gewoon tijdens het eten, en de hele avond lag ie op een stoel in de kamer, zoals gewoonlijk als het koud is. Er was toen totaal niets aan hem te merken, dus ziek was ie niet. Rond middernacht ging ie weer naar buiten, ook zoals ie altijd doet.

Jazz is geboren op 14 juli 2002, en zou deze zomer dus 8 jaar worden. Nog best jong voor een poes dus. De oudste van mijn drietal, zijn staartje brak tijdens de geboorte, toen mama Sunny in paniek uit de doos sprong toen hij als eerste er uit kwam.

Jazz was een echte rode theemuts. De oudste, de dikste en de allerliefste van mijn 3-ling. Ik heb Jazz werkelijk nog nooit met een andere poes ruzie zien maken, nooit zien blazen of bijten of nagels uit. Hij vond het geweldig als je hem optilde, als ik een eindje ga lopen dan gaan de beide jongens vaak mee, maar als er dan enge poezen in een straat rondlopen ging Jazz tussen mijn benen in lopen. Ik tilde hem dan als een baby in mijn armen en zo bleef ie dan ook lekker liggen. Hoef ik met de andere 2 echt niet te proberen. Bij de dierenarts wou hij nooit de bench uit, de dokter moest de kap eraf halen en hem daar dan onderzoeken en z'n prikjes geven. Een beetje een bange poes dus, en heel heel erg lief...

Hij was gek op knuffelen en kroelen, gaf veel kopjes, lag graag op schoot. Maar Jazz is ook wel degene die het allerliefste buiten was. In de winter was ie veel thuis, maar als het even lekker weer was, ging ie het bos in, waar ie vaak dagenlang bleef. Na een paar dagen ging ik dan lopen roepen, en zag ik hem vanuit de verte naar me toe komen rennen, luid mauwend van: Ik kom er al aan hoor! Vaak hoorde ik hem al voor ik hem zag.

Ook was hij de kampioen in het vinden van rare slaapplaatsen, zoals:

Zijn naam kreeg hij van zoonlief, en Jazz is ook eigenlijk zijn poes. Alleen heeft zoon astma, en krijgt ie last als ie een uurtje bij de poezen is. Maar altijd als zoon bij me komt, kijkt ie gelijk waar Jazzpoes is... We gaan hem allemaal vreselijk missen :-(

De kinders hebben vandaag hun "nieuwe" auto opgehaald. Die kwamen ze even showen, en nu was hun eerste rit een droevige, samen hebben we Jazz vanmiddag weggebracht. Begraven in het bos, waar hij zo graag was, kon helaas niet vanwege de bevroren grond. Dat had ik wel veel fijner gevonden, maar helaas.